นับตั้งแต่ ผมย่างเท้าก้าวเข้าสู่ รั้ว"ชงโคสีม่วง" ประถมศึกษาปีที่หนึ่ง จวบจนกระทั่ง มัธยมศึกษาปีที่หก 12 ปีเต็มๆ ที่ทุกเช้า ผมจะได้ร้องเพลงนี้กับเพื่อนๆทุกคน...จะว่าไป เพลงนี้เป็นเพลงที่เสมือนฝังแน่นติดตัวผมตลอดเวลา แม้จะไม่ได้ร้องมานานแค่ไหนก็ตาม แต่ขอแค่ ดนตรีขึ้น เพื่อนๆของผมทุกคน รวมทั้ง ผม ยินดีที่จะร้องออกมาอย่างเต็มใจ..

เพลงนี้ แต่งโดย อ.กำชัย ทองหล่อ (หนึ่งในปรมาจารย์ทางด้านภาษาไทยของประเทศ)

( หลายคน มักกล่าวว่า เหล่าศิษย์เก่ากรุงเทพคริสเตียน บ้า สถาบัน แต่ผมขออนุญาติแก้ความเข้าใจเสียใหม่ว่า เราไม่ได้ บ้า สถาบัน แต่พวกเราทุกคน "คลั่ง" สถาบัน...)

.....อดีตเลขาฯรุ่น 148 กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
bcc ver1   

fahpraifon wrote on Jan 21
^ ^

คุณแชมป์ชอบนึกถึงอดีตเนอะคะ

(อ๋อ จบโบราณฯ นี่นา อิอิ จริงด้วย)
champ190 wrote on Jan 21
อิอิ

อย่างที่ ว่า อดีตสำคัญ อนาคตสำคัญ แต่ปัจจุบัน สำคัญที่สุด
เพราะ คำว่าปัจจุบัน สามารถสร้างความยิ่งใหญ่ให้แก่คำว่า อดีต และ อนาคต ได้เสมอ

(.ว๊าววว.. ถือว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ ที่ สหายชาวสวนกุหลาบ ภาคพื้นฝรั่งเศส เข้ามาชมหน้านี้ และหมายถึง เพื่อนๆทุกคนด้วยครับ ^^ )
moonsalt wrote on Jan 21
ผมก็ไม่ได้บ้าโรงเรียนนะครับ...
เอาจริงๆสวนกุหลาบก็แค่โรงเรียนๆนึง

แต่ผมแค่รักเกินไปนิดหน่อย(เหรอ)เท่านั้นเอง
;D
khalidee wrote on Jun 25
คริสเตียน คริสเตียน คริสเตียน เฮ้ๆๆๆ
...อดีตกรรมการรุ่น (กรรการเหมือนกัน) 148 กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
Add a Comment
   
© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help